รีวิว : Dora and the Lost City of Gold (2019) - ดอร่า​และเมืองทองคำที่สาบสูญ

 

Dora the Explorer ของ Nickelodeon ซึ่งเป็นซีรีส์แอนิเมชั่นเพื่อการศึกษาสำหรับเด็กที่มีอายุระหว่างปี 2000 ถึงปี 2006 ไม่ควรนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวูดฉบับคนแสดง น่าแปลกที่หนังแอคชั่นผจญภัยที่รู้จักตัวเองอย่างร่าเริงเรื่องนี้ทำได้ ผู้กำกับ James Bobin และผู้เขียนร่วม Nicholas Stoller เปิดตัวด้วยเพลงธีมที่เด้งดึ๋งน่าจดจำของการ์ตูน ภายในไม่กี่นาที Dora (Madelyn Miranda) วัย 6 ขวบกำลังทำลายกำแพงที่สี่และถามผู้ชมว่าพวกเขาสามารถพูดว่า "delicioso" ได้หรือไม่ (ในรายการทีวีต้นฉบับ Dora จะสอนคำและวลีภาษาสเปนแก่ผู้ชม) บู๊ทส์เพื่อนซีเมียนของดอร่าเป็นแอนิเมชั่นคอมพิวเตอร์และรวมเข้ากับโลกไลฟ์แอ็กชันที่เหนือจริงเล็กน้อยของภาพยนตร์เรื่องนี้อย่างไม่ต้องสงสัย

Dora เติบโตขึ้นมาในป่าฝนของเปรู ซึ่งพ่อแม่ของเธอได้รับการศึกษาที่บ้าน (นักสัตววิทยาและนักโบราณคดี รับบทโดย Eva Longoria และ Michael Peña ตามลำดับ) พวกเขาเป็นนักสำรวจ ภาพยนตร์เรื่องนี้ยืนยันว่าไม่ใช่นักล่าสมบัติ ในการกวาดล้างลัทธิล่าอาณานิคมอย่างอ่อนโยน ตอนนี้ ดอร่า (อิซาเบลา โมเนอร์) อายุ 16 ปี กำลังถูกส่งตัวไปที่เมืองหรือที่รู้จักกันในนามลอสแองเจลิส เพื่อเข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมกับดิเอโก (เจฟฟ์ วอห์ลเบิร์ก) ลูกพี่ลูกน้องของเธอ ขณะที่พ่อแม่ของเธอค้นหาปาราปาตา เมืองทองคำของชาวอินคาที่สาบสูญ เธอเป็นคนฉลาดที่ร่าเริงอย่างไม่ลดละและชอบที่จะร้องเพลง ในไม่ช้าเธอก็ได้รับชื่อเล่นว่าดอร์ก้า เปลี่ยนเป็นการเต้นรำในโรงเรียนที่มีธีมซึ่งแต่งตัวเป็น “ดาราคนโปรด” ของเธอ – ดวงอาทิตย์ Moner คือหน้าจอแม่เหล็กที่มีแดดจ้า การได้เห็นดอร่าท่องป่าในโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายน่าจะสนุกพอแล้ว แต่การลักพาตัวทำให้เธอและเพื่อนร่วมชั้นกลับเข้าไปในป่า

ในส่วนนี้ของภาพยนตร์ มีเขาวงกตและปริศนาสไตล์ Jungle Run บึงทรายดูด และเพลงเกี่ยวกับมูล ทุ่งดอกไม้สีชมพูขนาดยักษ์นำหน้าฉากสลับฉากที่มีชีวิตชีวา เบนิซิโอ เดล โทโร ให้เสียงพากย์เป็นจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ ผลลัพธ์ที่ได้คือเสน่ห์ที่ตลกขบขันและเป็นภาพยนตร์สำหรับเด็กที่หายากและเหมาะสมกับวัย ซึ่งผู้ใหญ่ก็งี่เง่าและเด็ก ๆ โดยเฉพาะเด็กผู้หญิงก็ฉลาดดูหนังออนไลน์